Google+ Followers

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Χρειάζεται επανάσταση όχι διαχείριση


Βγήκαν λοιπόν οι πρόσφατες “σφυγμομετρήσεις” , μετά το σχηματισμό της νέας Κυβέρνησης.  Κερδισμένη η Νέα Δημοκρατία , ο ΣΥΡΙΖΑ στα ίδια ποσοστά , το ΠΑΣΟΚ δύο μονάδες περίπου πάνω, η Χρυσή Αυγή δορυφόρος του 10 % , ΚΚΕ και ΑΝΕΛ στα ίδια ποσοστά περίπου , και η ΔΗΜ.ΑΡ οριακά στη Βουλή ..

Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει , γιατί ;  Το νέο μνημόνιο, τα νέα μέτρα και το νέο κούρεμα βρίσκονται στην αναμονή .. Οι απολύσεις και οι πλειστηριασμοί επίσης. Η Κυβέρνηση επιδεικνύει  πυγμή στην εφαρμογή του καταστροφικού αυτού προγράμματος. Εγγυάται την προστασία των νοικοκυριών , και την διασφάλιση των προνομίων της άρχουσας τάξης. Όμως τι εχέγγυα έχει για να παρέχει αυτές τις εγγυήσεις  ; Τα χαλκευμένα στοιχεία, οι «ομάδες Αλήθειας» , η διαίρεση της κοινωνίας σε “εθνικόφρονες”  και “αντιφρονούντες” που παραπέμπει στις δεκαετίες του ’50 και ’60 όπου μεσουρανούσε το παρακράτος της Δεξιάς , με τα πιστοποιητικά φρονημάτων , τους βασανισμούς και τις εξορίες . Ένα πρόσωπο το οποίο είχαμε να δούμε από καιρό τώρα έρχεται στο προσκήνιο. 
Μετά την αποχώρηση της  ΔΗΜ.ΑΡ , η “μεταρρυθμιστική” πτέρυγα μένει ορφανή . Τρομάζει και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί αύριο να συμπράξει με τον ΣΥΡΙΖΑ . Οπότε η επιστροφή στις πασοκικές της ρίζες, αποτελεί μονόδρομο για να παραμείνει στην εξουσία. Μία αριστερή εκδοχή της πορείας του Καρατζαφέρη. Να σου λοιπόν πως το ΠΑΣΟΚ , δείχνει να βγαίνει πρόσκαιρα κερδισμένο από αυτή του την επιλογή.

Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι γιατί Ο ΣΥΡΙΖΑ, μένει σταθερός ; Τι τον κρατάει σε αυτά τα ποσοστά , ειδικά τώρα που οι συνθήκες είναι τόσο ευνοϊκές ;

Η μέχρι τώρα κυριαρχούσα άποψη είναι ότι αιτία αυτής της κατάστασης αποτελεί ο πόλεμος και η συκοφάντηση που δέχεται από το  αμαρτωλό τρίγωνο εξουσίας « Κυβέρνηση- Τράπεζες – Δημοσιογραφικοί όμιλοι» . Όμως υπάρχει και μια άλλη ερμηνεία . Η έλλειψη επαναστατικότητας, η πυγμή την οποία  χρειάζεται αυτή τη στιγμή να επιδείξει προς τα έξω. Δεν αρκούν οι εστίες αντίστασης ,οι δομές αλληλεγγύης και η προώθηση ενός προφίλ διαχειριστή με ποιο εξανθρωπισμένο πρόσωπο  . Χρειάζεται η ριζοσπαστικότητα να γίνει πράξη . Πώς θα γίνει αυτό ;  Φυσικά ο κόσμος που παραμένει στις τάξεις του , τα ποσοστά που ακόμα και τώρα καταγράφει είναι η αναμονή μιας ελπίδας. Δεν αρκεί όμως η αναμονή. Γιατί πολλές φορές αναμονή σημαίνει και στασιμότητα. Πρέπει να πείσει τον κόσμο όχι για το πρόγραμμα και τις θέσεις του, όσο για το σκοπό του και τα κίνητρα που έχει. Ο αγώνας έχει χαρακτήρα εθνικοαπελευθερωτικό. Δεν είναι η διεθνιστική Αριστερά, δεν είναι η “δικτατορία του προλεταριάτου” που ευαγγελιζόταν ο Μάρξ. Είναι ο αγώνας της κοινωνίας για κοινωνική, πολιτική, οικονομική απελευθέρωση, για λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία. Σκοπός είναι το τέλος του ξεπουλήματος που συντελεί η πειθήνια κυβέρνηση του μνημονίου και της καταστροφής.

Πρέπει  ο ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει ότι χρειάζεται επανάσταση και όχι διαχείριση. Τι μορφή και τι χαρακτήρα μπορεί να έχει αυτή ;  Χαρακτήρα εθνικοαπελευθερωτικό που θα παρθεί στη βάση ότι αυτή η Κυβέρνηση, αυτή η πολιτική δεν ήταν και δεν είναι ελληνική. Δεν εκφράζει το λαό , την κοινωνία το σύνολο. Δεν μάχεται για τα εθνικά συμφέροντα, οι ιδιωτικοποιήσεις το ξεπούλημα, η καταστροφή της φύσης του φυσικού περιβάλλοντος , των κοινωνικών δομών των εργασιακών σχέσεων που εφαρμόζονται , παίρνονται από ξένα κέντρα. Εξυπηρετούν το ξένο κεφάλαιο, καταστρέφουν και αποδομούν τον κοινωνικό ιστό

Ο κόσμος πρέπει να  συνειδητοποιήσει πως τροχός για την ανάπτυξη δεν είναι οι ξένες επενδύσεις , άλλα ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων . Η κοινωνικοποίηση των επιχειρήσεων σε συνδυασμό με ένα αξιόπιστο αποτελεσματικό μάνατζμεντ μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα της λιτότητας και καταλύτης της  ανάπτυξης . Επιπλέον θα πρέπει να υπάρξει και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο .  Κοινωνικό συμβόλαιο που θα εξασφαλίζει την διάκριση των εξουσιών ( Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική) . Θα εμποδίζει ρητά και κατηγορηματικά μελλοντικές εκτροπές καθώς δεν θα αφήνει συνταγματικά  περιθώρια  στους επίδοξους τυράννους .  Η κρίση που βιώνουμε είναι κρίση δημοκρατίας . Η έλλειψη νομιμότητας στις αποφάσεις που παίρνονται , οι αυθαίρετες ερμηνείες των νόμων, έχουν δώσει άλλοθι στις κυβερνήσεις για αυθαιρεσίες και για εφαρμογή αποφάσεων απολυταρχικού χαρακτήρα  στη πράξη και στην ουσία.


Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι η Δημοκρατία δεν είναι ένα ουδέτερο και άχρωμο σύστημα διακυβέρνησης αλλά  το οξυγόνο του λαού, εγγυητής της ελευθερίας της έκφρασης και ευθύνη όλων μας τότε θα μπορέσουμε να αποτάξουμε τα δεσμά της σύγχρονης τυραννίας . Το λιώσιμο των πάγων για την ελληνική κοινωνία θα έρθει όταν η πρωτοβουλία ληφθεί από τον ίδιο το λαό και η κινητοποίηση όλων των ενεργών κοινωνικών στρωμάτων αδρανοποιήσει την χίμαιρα του μνημονίου και της υποταγής. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου